I have nothing to declare....at all

Hvernig er ekki hægt að elska eitthvað eins og þetta?

Hver trítlar þarna niður tröppurnar með tuskurnar sínar um kroppinn
þegar kem ég inn úr kuldanum kalinn á hjarta og loppinn
ég tek andköf og ég leggst á fætur fjóra það er fátt annað að gera ungrú Þóra

en ertu nokkuð verulegt vandamál með varnirnar þínar svona mjúkar
og lokkana þína sem liðast og línurnar þínar alveg sjúkar
það er lúxus að fá að líta dýrð svo stóra já lífið er þess virði öfgafagra Þóra

og ertu nokkuð mannskætt meindýr og munnurinn sæti troðinn út
af vonsku og varkskap nei í vöngunum er gamli góði roðinn
og kannski það sé í þessu einhver glóra eftir allt saman heldurðu það ekki bara Þóra

en langar þig nokkuð að lesa heima er ekki langtum betra að tala í síma
eða eigum við kannski að fara í upptöku saman og þeir geggjaða tíma
þú veist að fyrst og síðast eru börnin allt til blóra qen böggar það þig nokkuð mín kæra Þóra?

mín er meyjan væna mittisgrönn og nett
björt með brúna lokka beinvaxin og létt
en hvort á ég að gefa þér alsælu eða nokkra bjóra
eða eitthvað enn annað og betra djásnið mitt Þóra

og dísirnar sem dagana príða dilla sér með heví barma
það verður sólmyrkvi ef þær sjást í bænum það setur á þær líka sjarma
en þegar þú birtist þá fölnar öll sú flóra það finnst enginn sem kemst í námunda við þig Þóra

selurinn hefur mannsaugu og í mýrinni er þessi tjörn
það munar um það að eiga einhvers staðar í alheiminum séns
því ég er grafinn niður í botninn eftir tryllta törn
þá tosar hún mig upp með augunum sínum ungfrú Þóra

það er rapp og það er reif og það er rosalegt æði í
hinum og þessum húsum en það er hardkor á þessu svæði
hún er kannski gleymd og glötuð trúlega hún Nóra
en það bara gerir ekki rassgat því þú ert til staðar Þóra

ertu kýr eða ertu köttur kitlar þig svoldið í skrokkinn
ertu gefin fyrir grimmd ég ætla að geyma af þér hjartalokkinn
bæði máttu bíta mig og klóra og ég bið um meira og meira Þóra

maðurinn er með hundstungu og það er hús vestur í bæ
ég hef á þér nákvæmar og náttlangar gætur
því það býr þessi skvísa sem skæ sendir mig high
hún er svo skelfilega fögur að ég bíð þess aldrei bætur

þeir segja að ef maður vísi burt voninni þá veitist manni allt
en ég ætla ekki að reyna að vera án þín því mér yrði bara svo kalt
ég veit þú fyrirgefur mér alla mína sjúku óra
og þú útleggur þá á bestu vegu Þóra

ég var svo langt leiddur ég lagðist fyrir og dó
við sukkum ofan í iður jarðar báðir við Edgar Alan Poe
ég var værukær en nú vil ég ekki slóra
ég ætla að vitja þín í mýrinni mín eigin Þóra

þessu var öllu löngu lokið veistu leiðidin drápu hreint
það var auðnin allt í kringum mig það var endrinn ljóst og leitt
en þó að væri ekki nema þinna augna ætla ég að tóra
í þúsund ár og svo förum við í bíó Þóra